Verscheen in bridgemagazine IMP van december 2007

 

Wie al een tijdje meeloopt in het bridge weet dat je vroeger competitiewedstrijden in de meest deprimerende onderkomens moest spelen. Zo ben ik in heel wat sportkantines, bouwcontainers, aula’s en padvinderhomes geweest.

De liefde voor het spel maakt veel goed. Bij mijn vroegere club ’t Hok moesten eerst de tafeltennistafels aan de kant worden gezet, voordat er in de grote loods aan de Keizersgracht een kaartje kon worden gelegd. Als je uit moest tegen ABBK, eveneens uit Amsterdam, kwam je terecht in een verlaten kantoorkolos aan de Wibautstraat.

De Nederlandse Bridge Bond zelf spande de kroon in die tijd. We schrijven de jaren zeventig van de vorige eeuw. Voor de landelijke competitie moest je afreizen naar Kanaleneiland in Utrecht – toen al een no-go area – waar het Denksportcentrum ‘De Remise’ stond. Denksportcentrum? La-me-nie-lachen. Een grijze, betonnen atoombunker, ontworpen door Albert Speer, daar leek het meer op. Het is later, toen de bond er wegging, niet goed genoeg bevonden als penitentiaire inrichting voor vuurwapengevaarlijke criminelen en terroristen, omdat de kamertjes te klein waren als isoleercel en er nooit daglicht binnendrong. En wij moesten daar denken.

Ik speel nu al weer een jaar of twintig voor BOC, een chique club uit Kennemerland. Vaste locatie was café-hotel De Rusthoek in Bloemendaal. De Rusthoek deed zijn naam eer aan: er gebeurde echt nooit iets. Het etablissement telde twaalf hotelkamers, twee vaste gasten en drie obers. Op de tafeltjes lag hetzelfde Perzische tapijt als op de grond. Er waren drie eetzalen, maar eten kon je er niet. Toen BOC dat in 1921 ontdekte heeft de vereniging er haar intrek genomen.

Tot 2005 veranderde er niet veel. Af en toe overleed een lid, in 1981 zegde er een het lidmaatschap op, in 1996 kwamen er twee nieuwe leden bij. De bierprijs steeg sinds de oliecrisis van 1983 met drie cent. Dat was alles.

De Rusthoek. In 2005 werd de rust wreed verstoord. De Rusthoek is niet meer.

Wegens verkoop van het hotel moest BOC uitzien naar een andere gelegenheid. Het werd een zolderkamertje aan het Spaarne in Haarlem-Noord. Dat viel niet al te best. De twee nieuwe leden van 1996 zegden op en het vertrokken lid uit 198I kwam niet terug. De rest hield vol en werd begin dit seizoen rijkelijk beloond. Uitbater Ron Nieuw bleek ook de eigenaar te zijn van de benedenverdieping – een ruimte ter grootte van de lkea. Die heeft hij in grootse stijl laten verbouwen en prachtig ingericht tot Denksportcentrum ’t Spaerne. Drie grote zalen met tafels die zo ver uit elkaar staan dat de wisselpauzes tot drie minuten moesten worden verlengd.

Een lounge met open haard en zithoek, een bar waar onbeperkt gratis leverworst wordt geserveerd en een toilettenblok waar alle 102 leden tegelijkertijd terechtkunnen. Kom daar eens om bij het Witte Huis, de Lombard of de bridgeboerderij in Vorden.

De Rusthoek, Bloemendaal

rusthoek